Przeglądając fora, tak jak już wielokrotnie pisałem, można trafić na wiele ciekawych tekstów, w zamyśle autorów mających obalać jakieś nauki czy to katolickie, czy ogólno chrześcijańskie. W trakcie tej praktyki przeglądania for, trafiłem, akurat w tym przypadku na nowo założonym Forum Biblijnym Tylko Biblia, na post mający w założeniu obalać za pomocą Pisma Świętego nauczanie o Trójcy Świętej. Jest on niezbyt długi, ale w tym przypadku zaintrygowała mnie jego pierwsza część:
4 Moj 23:19 Bóg nie jest człowiekiem, aby nie dotrzymał słowa Ani synem człowieczym, aby żałował. Czy On powiada, a nie czyni, I mówi, a nie spełnia
1 Sam 15:29 Ten bowiem, który jest] chwałą Izraela, nie kłamie i nie żałuje [tego, co uczynił], bo nie jest człowiekiem, który by miał [czegokolwiek] żałować.
(Biblia Poznańska)
Oz 11:9 Nie chcę, aby wybuchnął płomień mego gniewu i Efraima już więcej nie zniszczę, albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem; pośrodku ciebie jestem Ja – Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać
(Biblia Tysiąclecia)
Ponieważ Bóg nie jest człowiekiem,ani Synem Człowieczym nie może Być Jezusem.Często spotykamy się z nauką,że Jezus=Jehowa-Te wersety temu zaprzeczają
Zwróćcie uwagę, że wniosek, choć pozornie może wydawać się prawidłowy, to jest oparty wyłącznie na pogrubionych przez autora fragmentach zacytowanych wersów Pisma Świętego, całkowicie bez uwzględniania wymowy całego zdania lub kilku zdań (czyli tzw. kontekstu), oraz okoliczności i czasu spisania danej księgi Pisma Świętego. Nawiasem mówiąc, autor posta przebrał trochę przekłady tak, aby pasowały mu do przyjętej tezy, zamiast trzymać się jednego wybranego tłumaczenia.
Weźmy na warsztat zacytowane fragment, w których usuniemy sztuczne pogrubienia, tworzące iluzję, że to są najważniejsze słowa w cytatach:
Kpł 23:19 Bóg nie jest człowiekiem, aby nie dotrzymał słowa Ani synem człowieczym, aby żałował. Czy On powiada, a nie czyni, I mówi, a nie spełnia. (Biblia Warszawska)
1 Sam 15:29 Ten bowiem, który jest] chwałą Izraela, nie kłamie i nie żałuje [tego, co uczynił], bo nie jest człowiekiem, który by miał [czegokolwiek] żałować. (Biblia Poznańska)
Oz 11:9 Nie chcę, aby wybuchnął płomień mego gniewu i Efraima już więcej nie zniszczę, albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem; pośrodku ciebie jestem Ja – Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać. (Biblia Tysiąclecia)
Zasadniczo należało by zacytować jeszcze sąsiednie wersy, ale nawet w tym widać, że istotą tych tekstów Biblii nie jest przekazanie informacji, że Bóg nie jest człowiekiem, ale faktu, iż nie posiada negatywnych cech ludzkiego charakteru, czyli zdolności do łamania słowa i żałowania podjętych, lub raczej niepodjętych, działań, czy też skłonności do niszczenia. Po prostu na zasadzie negacji i wymieniania czego Bóg nie czyni, te fragmenty przekazują nam wiedzę na temat tego, że Bóg zawsze dotrzymuje słowa, przez co nie musi żałować, że czegoś nie spełnił, oraz nie chce nikogo niszczyć.
Ponadto, co też warto zauważyć, wypowiedzi są w czasie teraźniejszym i zapisane w czasach, kiedy wcielenie Syna Bożego jeszcze nie miało miejsca, więc nijak nie zaprzeczają temu, że w przyszłości jedna z Osób Boskich miała dokonać wcielenia i stać się Bogiem-człowiekiem. Autor posta po prostu zignorował ten prosty fakt, że każdy tekst Pisma Świętego został zapisany w określonym czasie, oraz to, że w tych tekstach pokazywano cechy Boga przez zestawienie z negatywnymi cechami człowieka, co doprowadziło go do wnioski, że słowa „Bóg nie jest człowiekiem” odnoszą się do każdego czasu i miejsca. Co, jest oczywiście błędem, bo wersy nie stwierdzają, że Bóg nie może i nie stanie się człowiekiem kiedyś w przyszłości.