Dekret o usprawiedliwieniu cz.3.

Rodziały III i IV.

Rozdział III. Kto jest usprawiedliwiony przez Chrystusa

W rzeczywistości chociaż „umarł On za wszystkich” (2 Kor 5,15), nie wszyscy jednak otrzymują dobrodziejstwo jego śmierci, lecz ci tylko, którzy mają udział w zasługach Jego męki. Jak bowiem ludzie, gdyby nie pochodzili od Adama, nie rodzili by się rzeczywiście jako niesprawiedliwi, gdy tymczasem przez to pochodzenie w chwili poczęcia zaciągają własną niesprawiedliwość, tak też gdyby w Chrystusie się nie odrodzili, nigdy by nie byli usprawiedliwieni, ponieważ przez to odrodzenie otrzymuję przez zasługi męki Chrystusa łaskę, dzięki której stają się sprawiedliwi. Apostoł zachęca nas do dziękowania za to dobrodziejstwo Ojcu, „który nas uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości; On nas uwolnił spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie – odpuszczenie grzechów” (Kol 1,12-14).

Rozdział IV. Ogólny opis usprawiedliwienia grzesznika. Na czym polega ono w stanie łaski.

Przytoczone słowa podają opis usprawiedliwienia grzesznika. Polega ono na przeniesieniu go z tego stanu, w którym człowiek rodzi się jako syn pierwszego Adama, do stanu łaski i „przybrania za synów” Bożych (Rz 8,15) przez drugiego Adama, Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela. Otóż takie przeniesienie po ogłoszeniu Ewangelii nie może nastąpić bez kąpieli odrodzenia lub bez jej pragnienia, jak jest napisane: „Jeśli ktoś nie odrodzi się z wody i Ducha Świętego, nie może wejść do królestwa Bożego” ( 3,5).

Cytat za Breviarium Fidei, Warszawa 2007