Kanony 1-16.
Kan. 1. Jeśliby ktoś twierdził, że człowiek może być usprawiedliwiony przed Bogiem przez swoje czyny dokonywane albo siłami ludzkiej natury albo dzięki nauce Prawa, lecz bez łaski Bożej poprzez Jezusa Chrystusa, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 2. Jeśliby koś twierdził, że łaska Boża przez Jezusa Chrystusa na to jest tylko dana, aby człowiek łatwiej mógł sprawiedliwie żyć i mógł na życie wieczne zasłużyć, jak gdyby wolną wolą bez łaski jedno i drugie, choćby z wielkim trudem mógł wysłużyć, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 3. Jeśliby ktoś twierdził, że bez uprzedniego natchnienia Ducha Świętego i Jego pomocy człowiek może tak jak trzeba wierzyć, miłować i pokutować, aby została mu udzielona łaska usprawiedliwienia, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 4. Jeśliby ktoś twierdził, że kiedy Bóg porusza i zachęca wolną wolę człowieka, to ona w niczym nie współdziała, zgadzają się pobudzającym i wzywającym ją Bogiem, przez co mógłby on przysposobić się i przygotować do otrzymania łaski usprawiedliwienia oraz (jeśliby ktoś twierdził), że nie może ona odmówić swej zgody, jeśliby nawet chciała, lecz nie działa niczego w ogóle i zachowuje się tylko biernie jako coś bezdusznego, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 5. Jeśliby ktoś twierdził, że po grzechu Adama człowiek utracił wolną wolę i została ona zniszczona albo że chodzi tu o samą nazwę, o nazwę bez treści i fikcję wniesioną do Kościoła przez szatana, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 6. Jeśliby ktoś twierdził, że nie jest w mocy człowieka uczynić złymi swoje drogi, lecz ze to Bóg wykonuje tak złe, jak i dobre czynu, i to nie tylko z dopuszczenia, lecz właściwie i bezpośrednio, tak że Jego dziełem jest zarówno zdrada Judasza, jak i powołanie Pawła, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 7. Jeśliby ktoś twierdził, że wszystkie czyny mające miejsce przed usprawiedliwieniem, w jakikolwiek sposób byłyby dokonane, są prawdziwie grzechami lub zasługują na nienawiść ze strony Boga, albo że tym ciężej ktoś grzeszy, im gorliwiej usiłuje się przysposobić do łaski, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 8. Jeśliby ktoś twierdził, że bojaźń piekła, która sprawia, iż żałując za grzechy, uciekamy się do miłosierdzia Bożego lub powstrzymujemy się od grzechy, jest grzechem lub czyni (ludzi) jeszcze większymi grzesznikami, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 9. Jeśliby ktoś twierdził, że grzesznik zostaje usprawiedliwiony przez samą wiarę w tym znaczeniu, iż nie potrzeba niczego innego do współdziałania w uzyskaniu łaski usprawiedliwienia oraz że bynajmniej nie jest to konieczne, by aktem własnej woli przygotował się do niej i przysposobił, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 10. Jeśliby ktoś twierdził, że ludzie są usprawiedliwiani bez sprawiedliwości Chrystusa, który wysłużył nią nam usprawiedliwienie, albo że przez nią samą formalnie są sprawiedliwi, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 11. Jeśliby ktoś twierdził, że ludzie zostają usprawiedliwieni albo samym przypisaniem im sprawiedliwości Chrystusa albo samym odpuszczeniem grzechów z wykluczeniem łaski i miłości, które Duch Święty wylewa w ich serca i które w nich pozostają, albo coś więcej, że łaska, poprzez którą jesteśmy usprawiedliwiani, jest tylko życzliwością Boga, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 12. Jeśliby ktoś twierdził, że wiara usprawiedliwiająca jest niczym innym jak tylko ufnością w miłosierdzie Boga, który odpuszcza grzechy ze względu na Chrystusa, albo że ta ufność jest jedynym źródłem usprawiedliwienia, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 13. Jeśliby ktoś twierdził, że dla dostąpienia odpuszczenia grzechów każdy człowiek musi w sposób pewny i bez żadnego wahania płynącego z własnej słabości i braku usposobienia wierzyć, że grzechy są mu odpuszczone, niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan.14. Jeśliby ktoś twierdził, że człowiek otrzymuje rozgrzeszenie i usprawiedliwienie dzięki swej mocnej wierze i to, iż jest rozgrzeszony i usprawiedliwiony, albo ze nikt nie bywa prawdziwie usprawiedliwiony, tylko ten, kto wierzy, że został usprawiedliwiony oraz że tylko taka wiara dokonuje rozgrzeszenia i usprawiedliwienia – niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 15. Jeśliby ktoś twierdził, że człowiek odrodzony i usprawiedliwiony jest obowiązany nakazem wiary wierzyć, iż jest na pewno w liczbie przeznaczonych (do nieba) – niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Kan. 16. Jeśliby ktoś twierdził z bezwzględną i nieomylną pewnością, a bez specjalnego objawienia, że na pewno uzyska ten wieli dar wytrwania aż do końca – niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.
Cytat za Breviarium Fidei, Poznań 2007